STAP IN DE FLOW

Soms krijg ik onverwacht het woord, en dan weet ik ineens niet meer wat ik moet zeggen, of voel ik onmiddellijk een blos opkomen...Ik denk dan meteen, ik kan het niet...Ik ben ook geen type om in de spotlights te staan, het is niks voor mij...

Heb je daar een tip voor? Of zou ik meer coaching moeten nemen? Misschien kan jij het voor mij oplossen?

Nou, je kunt het ook zien als een natuurlijke reactie van jezelf, omdat je hoofd er gewoonweg even helemaal niet naar staat...In de meeste gevallen hebben mensen. instinctief de neiging om een beetje weg te duiken als er onverwacht iets van ze verwacht wordt in een grote groep. Vaak helemaal als de groep bestaat uit wel-denkende, kritische genodigeen die binnen no time hun oordeel klaar hebben vanaf de veilige stoel waar ze op zitten. Dus als je met je hoofd in de computer hebt gezeten, of je bent op dat moment met iets anders bezig, dan is het niet zo raar dat je niet meteen een geweldige speech klaar hebt. Het beste is      dus om toch af en toe wat zinnetjes paraat te hebben. Of er toch even aandacht aan te schenken, vantevoren, of tijdens het organiseren so to speak.                           

Dus ik zou toch meer moeten oefenen, is dat wat je zegt?

Vaak is het belangrijk om te beseffen dat iemand die met verve en geweldige eloquentie spreekt voor een groep, spontaan en bij wijze van spreke zonder voorbereiding, er vooral veel plezier aan beleeft om in de spotlight te staan. Of deze persoon heeft een heleboel oefening gehad, of is heel erg gesteund in deze kwaliteit waardoor groepen hem eigenlijk niet deren, maar juist opzwepen. Als je niet over deze kwaliteit bezit, denk dan eens aan de regel '8 on the inside, 2 on the outside'

Dit leerde ik van mijn theaterdocent Anne Bogart, die doelde op de verdeling van aandacht of energie, ten opzichte van een publiek. Iemand die meer dan 80% naar binnen is gericht, en niet op de ander, die is als het ware niet ingesteld op de toehoorders. Iemand die zich helemaal verliest in de performance, die met het publiek dweept, die verliest zijn eigen houvast.

Maar ik heb dat allemaal helemaal niet door, ik weet dan niet wat ik moet zeggen?

Ehm...een paar zinnetjes op een briefje? Voor het geval dat? En wellicht toch even hardop oefenen?

O ja toch even oefenen...

Lijkt mij wel van toepassing. Je kan daardoor zelfs in een leuke flow terechtkomen. Als je een beetje commitment hebt aan je speech, en dit combineert met plezier, dan gaat het allemaal stukken beter en zul je voelen dat die blossen van schaamte al snel verdwijnen!

Kijk maar eens naar comedians, die improviseren ook wel, maar vaak wel met een stuk voorbereiding op het onderwerp.