De beste plek

Ik vind het vaak vervelend dat ik de mensen op de eerste rij niet kan zien. Ook heb ik meer zenuwen in een grote zaal.

De setting en goede plek worden vaak onderschat. Theatermakers werken het meest aan de mise en scene zogezegd. Acteurs bewegen fysiek door de ruimte, en de markering wordt aangegeven op de grond, of ze kennen die uit hun hoofd. Daarom is het goed om vooraf de setting zo te maken, dat je je vrij voelt in de ruimte.

Maar ik heb daar niks over te zeggen, dat doet het event team...

Precies. Het event team zijn diegenen met wie je daar over gaat praten. Je bent toch leidinggevende?

Ja, maar de project manager zei dat het allemaal al besloten was. Het zat in het concept.

Nee, je begrijpt het verkeerd. Je bent toch de leidinggevende? Wie betaalt, bepaalt.

Wat is dan een goede setting voor mij?

Een goede setting zorgt ervoor dat je een goede verbinding hebt met het publiek, je kunt je vrij bewegen op een manier die bij je past. Je kan lopen door de zaal, of juist veilig op een podium achter een katheder staan en je verstoppen, of heen en weer lopen, of dichterbij: de stoelen om je heen laten zetten.

Heb je een voorbeeld, Maureen?

Ik heb wel eens meegemaakt dat een spreker graag de mensen om zich heen wilde hebben zitten, maar die zaten in een theater opstelling te kijken naar een joekel van een scherm, en al zijn leidinggevenden zaten op de eerste rij. Besloten hebben we om de eerste 5 rijen hun stoel te laten oppakken en deze om te draaien, zodat hij een eigen plek kreeg tussen de mensen. Er zaten dus 30 rijen vooruit te kijken, daar stond de spreker, en achter hem stonden 5 rijen die zich omdraaiden. Zie foto.

Het resultaat was dat de setting ervoor zorgde dat iedereen luisterde. De toehoorders keken inmiddels ook naar elkaar!